W naszej szkole realizujemy innowacyjną metodę uczenia opartą na edukacji filmowej – LEKCJA W KINIE. To nowoczesne podejście łączy analizę filmu z rozwojem kompetencji emocjonalnych i społecznych młodzieży. Podczas lekcji rozkminialiśmy emocje pierwotne i wtórne. Dowiedzieliśmy się, że emocje pierwotne to takie „fabryczne ustawienia” – strach, złość, radość czy smutek pojawiają się szybciej niż popcorn w mikrofali.

A emocje wtórne? To już poziom „premium” – powstają na bazie naszych doświadczeń, myśli i interpretacji. Czyli czasem nie chodzi o to, że ktoś na nas spojrzał… tylko jak my to odebraliśmy.

Dowiedzieliśmy się, że upadki to nie koniec historii, tylko moment, gdy bohater wstaje i mówi: „To jeszcze nie napisy końcowe!”

Rezyliencję można trenować – przez rozmowę, refleksję, wsparcie innych i… trochę dystansu do siebie. Rezyliencja emocjonalna – supermoc bohatera.

Podsumowując:

To była lekcja, na której zamiast tylko oglądać film, sami staliśmy się jego głównymi bohaterami.